Balans in je leven: hoe blijf je jezelf als het leven veel van je vraagt?

Door Linde Vandaele · leestijd 7 min

Misschien is het leven op papier helemaal niet zo verkeerd.
Je hebt werk.
Een gezin.
Mensen die van je houden.
Een huis dat draait.
Misschien zelfs een onderneming of dromen waar je naartoe werkt.

En toch…
Voelt het soms alsof jij ergens tussen alles verdwenen bent.

Je zorgt voor anderen.
Je werkt.
Je organiseert.
Je plant.
Je denkt vooruit.
Je houdt rekening met iedereen.

En als er dan nog een beetje tijd overblijft, probeer je ook voor jezelf te zorgen.
Een wandeling.
Een yogales.
Een avondje op de zetel.
Even niets.

Allemaal waardevol.
Maar misschien gaat het bij balans helemaal niet over méér tijd voor jezelf.

Balans is geen kwestie van werk en privé

Ik geloof niet zo in werk-privébalans.
Alsof je je leven netjes kunt verdelen in werk aan de ene kant en privé aan de andere kant.
Zo werkt het leven niet.

Je bent moeder én vrouw.
Je bent leerkracht én mens.
Je bent ondernemer én partner.
Je zorgt voor anderen én hebt zelf zorg nodig.
Alles loopt door elkaar.

Daarom geloof ik meer in balans in jezelf.
Kunnen voelen wanneer je te veel geeft.
Weten wanneer je moet vertragen.
Je grenzen herkennen voordat je eroverheen gaat.
Kunnen opladen zonder eerst helemaal leeg te zijn.

En vooral: keuzes durven maken die niet alleen goed zijn voor iedereen rondom jou, maar ook voor jou.

Jezelf niet verliezen in het zorgen voor anderen

Veel vrouwen zijn ontzettend goed geworden in zorgen.
We voelen aan wat een ander nodig heeft.
We denken vooruit.
We passen ons aan.
We lossen op.
We dragen.

Dat is een prachtige kracht.
Maar het kan ook betekenen dat je jezelf steeds een beetje verder naar achteren schuift.

Eerst de kinderen.
Eerst mijn partner.
Eerst mijn werk.
Eerst dit nog afmaken.
Daarna zorg ik wel voor mezelf.

Tot je op een dag merkt:
Ik weet eigenlijk niet meer zo goed wat ík nodig heb.

Dat betekent niet dat je het fout doet.
Het betekent misschien alleen dat het tijd is om opnieuw naar jezelf te luisteren.

Goed voor jezelf zorgen is geen extraatje

Zelfzorg wordt soms voorgesteld als iets wat je moet inplannen.
Alsof je naast alle andere taken nog een taakje krijgt:

• sporten
• gezond eten
• ontspannen
• me-time

Maar echte zelfzorg gaat voor mij veel dieper.
Het gaat over de manier waarop je je leven leeft.

Over voldoende rust.
Over voeding die je lichaam ondersteunt.
Over buiten zijn en bewegen.
Over ritme.
Over grenzen.
Over ruimte.
Over mensen bij wie je helemaal jezelf kunt zijn.
Over luisteren naar je lichaam wanneer het zegt: genoeg.
En over jezelf serieus nemen wanneer iets niet meer klopt.

Zelfzorg is niet jezelf even opladen zodat je daarna weer alles kunt dragen.
Zelfzorg is ook onderzoeken:
Moet ik dit eigenlijk allemaal wel blijven dragen?

Misschien hoef je niet meer te kunnen

Misschien hoef je niet efficiënter te worden.
Niet sterker.
Niet beter georganiseerd.
Niet nóg meer te leren over persoonlijke groei.

Misschien mag je eerst eens stoppen.
En luisteren.

• Hoe gaat het eigenlijk met mij?
• Waar krijg ik energie van?
• Waar loop ik op leeg?
• Welke keuzes voelen ondersteunend?
• Waar zeg ik ja terwijl mijn hele lichaam nee zegt?
• Wat heb ik nodig om me opnieuw gegrond te voelen?

Dat zijn geen egoïstische vragen. Het zijn belangrijke vragen wanneer je een leven wilt leiden dat niet alleen werkt, maar ook klopt.

Een leven dat in balans is

Een leven in balans betekent voor mij niet dat je iedere dag rustig bent.
Het betekent niet dat je nooit moe bent.
Niet dat je werk, gezin, relaties en dromen allemaal perfect op elkaar afgestemd zijn.

Het leven beweegt.
Er zijn periodes waarin je meer geeft.
Periodes waarin je meer rust nodig hebt.
Momenten waarop je opnieuw moet zoeken.
Momenten waarop iets mag groeien.
En momenten waarop iets juist mag stoppen.

Balans is kunnen meebewegen zonder jezelf kwijt te raken.

Weten wanneer je mag vertragen.
Wanneer je mag kiezen.
Wanneer je mag loslaten.
En wanneer je weer voluit mag gaan.
Niet vanuit moeten.
Maar vanuit voelen.

Terug naar jezelf

Misschien is dat uiteindelijk waar het om gaat.
Niet een betere versie van jezelf worden.
Niet jezelf opnieuw uitvinden.
Maar thuiskomen bij jezelf.

In je lichaam.
In je keuzes.
In je moederschap.
In je werk.
In je dagelijks leven.

Zodat je niet alleen zorgt, werkt, creëert en draagt…
maar ook zelf leeft.

Misschien is dit vandaag een mooie vraag om even bij stil te staan:

Wanneer heb jij voor het laatst gevoeld dat jouw leven ook echt van jou was?

Je hoeft vandaag nog niets op te lossen.
Begin maar met luisteren.
Want vaak weet een deel van jou al lang wat er nodig is.
Je moet alleen weer ruimte maken om het te horen.

Je mag thuiskomen bij jezelf.

Liefs
Linde

Wil je hierbij begeleiding? Tijdens een sessie lichaamsgerichte coaching komt je lichaam eerst tot rust; van daaruit ontstaat er ruimte om te horen wat er onder ligt. Plan gerust een kennismaking, ik denk graag met je mee.